คดีแรงงาน คือ ข้อพิพาทที่เกิดขึ้นระหว่างนายจ้างกับลูกจ้าง ที่เกี่ยวข้องกับสิทธิ หน้าที่ และความสัมพันธ์ในการจ้างงาน โดยครอบคลุมตั้งแต่เรื่องสัญญาจ้าง สภาพการจ้าง การเลิกจ้างที่ไม่เป็นธรรม สิทธิประโยชน์ตามกฎหมายคุ้มครองแรงงาน ประกันสังคม เงินทดแทน ไปจนถึงข้อพิพาทในรัฐวิสาหกิจ. คดีเหล่านี้จะได้รับการพิจารณาโดย ศาลแรงงาน ซึ่งมีระบบการพิจารณาแบบไต่สวน โดยมีผู้พิพากษาและผู้พิพากษาสมทบ (ฝ่ายนายจ้างและลูกจ้าง) ร่วมกันพิจารณา.

ลักษณะสำคัญของคดีแรงงาน

• คู่กรณี: นายจ้างและลูกจ้าง.

ประเด็นข้อพิพาท:

ครอบคลุมหลายด้าน เช่น:

• สัญญาจ้างแรงงาน.

• ข้อตกลงเกี่ยวกับสภาพการจ้าง.

• การเลิกจ้างโดยไม่เป็นธรรม.

• สิทธิประโยชน์ตามกฎหมายคุ้มครองแรงงาน เช่น ค่าจ้าง ค่าล่วงเวลา ค่าชดเชย.

• สิทธิประโยชน์ตามกฎหมายประกันสังคมและเงินทดแทน.

• ข้อพิพาทตามกฎหมายแรงงานสัมพันธ์และแรงงานรัฐวิสาหกิจสัมพันธ์.

• การกระทำอันไม่เป็นธรรมระหว่างนายจ้างและลูกจ้าง.

องค์คณะพิจารณา: ผู้พิพากษาศาลแรงงาน พร้อมด้วยผู้พิพากษาสมทบฝ่ายนายจ้างและลูกจ้าง.

• • การพิจารณาคดี: ใช้ระบบไต่สวน เพื่อให้เกิดความเป็นธรรมแก่คู่ความทั้งสองฝ่าย.

• • ค่าธรรมเนียม: คดีแรงงาน ไม่ต้องเสียค่าขึ้นศาล และไม่เสียค่าทนายความใช้แทนด้วย (พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานฯ มาตรา 27).

• • ศาลชั้นต้น: ศาลแรงงานกลาง และศาลแรงงานภาค 1-9.

กรณีที่ลูกจ้างควรยื่นฟ้องต่อศาลแรงงาน

• เมื่อนายจ้างไม่จ่ายเงินค่าจ้าง ค่าล่วงเวลา ค่าทำงานในวันหยุด หรือค่าชดเชย.

• เมื่อถูกเลิกจ้างโดยไม่มีการแจ้งล่วงหน้าและไม่ได้รับค่าชดเชยตามกฎหมาย.

• เมื่อเกิดข้อพิพาทเกี่ยวกับสิทธิหรือหน้าที่ตามสัญญาจ้างหรือข้อตกลงเกี่ยวกับสภาพการจ้าง.

• เมื่อต้องการอุทธรณ์คำวินิจฉัยของพนักงานตรวจแรงงาน